|
اگر دروغ رنگ داشت هر روز شاید
ده ها رنگین کمان از دهان ما نطفه می بست
و بی رنگی کمیاب ترین چیزها بود
اگر عشق ارتفاع داشت
من زمین را زیر پای خود داشتم
و تو هیچ گاه عزم صعود نمی کردی
آنگاه شاید پرچم کهربایی مرا در قله ها به تمسخر می گرفتی
اگر گناه وزن داشت هیچ کس را توان آن نبود که گامی بردارد
اگر دیوار نبود نزدیکتر بودیم, همه وسعت دنیا یک خانه می شد
و تمام محتوای سفره سهم همه بود
و هیچ کس در پشت هیچ ناکجایی پنهان نمی شد
اگر خواب حقیقت داشت
همیشه با تو در آن ساحل سبز لبریز از نا باوری بودم
اگر همه سکه داشتند, دلها سکه را بیش از خدا نمی پرستیدند
و یکنفر کنار خیابان خواب گندم نمی دید
تا دیگری از سر جوانمردی بی ارزشترین سکه اش را نثار او کند
اگر مرگ نبود زندگی بی ارزشترین کالا بود, زیبایی نبود, خوبی هم شاید
اگر عشق نبود به کدامین بهانه می خندیدیم و می گریستیم؟
کدام لحظه ناب را اندیشه می کردیم؟
چگونه عبور روزهای تلخ را تاب می آوردیم؟
آری بیگمان پیش تر از اینها مرده بودیم, اگر عشق نبود
اگر کینه نبود قلبها تمام حجم خود را در اختیار عشق می گذاشتند
و من با دستانی که زخم خورده توست
گیسوان بلند تو را نوازش می کردم
و تو سنگی را که من به شیشه ات زده بودم به یادگار نگه می داشتی و
ما پیمانه هایمان را شبهای مهتابی به سلامتی دشمنانمان پر می کردیم

پس شاخه های یاس و مریم فرق دارند؟!
آری، اگر بسیار، اگر کم فرق دارند
شادم تصور می کنی وقتی ندانی
لبخندهای شادی و غم فرق دارند
برعکس می گردم طواف خانه ات را
دیوانه ها آدم به آدم فرق دارند
من با یقین کافر، جهان با شک مسلمان
با این حساب اهل جهنم فرق دارند
بر من به چشم کشته عشقت نظر کن
پروانه های مرده با هم فرق دارند!

روزهــــــــــای ســـردو غمگیــــن دلـــــــــم شــدی ســاحل یــه دریــا مشــکلــم چــند صبــــاحی بــود عجیـــــب حـــالی نــداشـــتم تو دلـــم بذره غـــمو فقـــط می کـــاشتم حــــتی چـــشمــام خــواب خــــوشبخـــتى نمـــــــیدید روح مــن از یــه دنیــــــــــا گــل حســــی نمیچــــــید نـــاکام از عشـــق و امیـــــــــد هـــر آرزوی میـــداشـــتم خـــــــــــدا ببخــــش مــنو بــه خــاک میــسپـــردم نمی فهـــــمم چــــه حکـــمی داره خـــدای عــالم بــا عشــــق زنــده ام, امـــا انـــگار کــه مـــرده ام تــا عشــق نبـــــود زنــــدگیــــم طی شــد هـــر لحظــه و هــــروز بـــی اشــک و آه و گــــریه مجـــــــــــــنون توی قصــه هــا بـــود همــه زنــدگیـــم شــده بــود شـــب شـــبی کـــه سیــــاهــش فــردایم بـــود همــون شــبی کــه دلــــم هــمیشــــه تــــنهــــــــا بـــود . تــا ایـــن کــه تــو رســـیدی مثـــل یــک معجـــــــزه پــاک الــــــهی, یــــه نیــاز آب واســه وجــــود مــاهی آمــدی تــوی زنــدگیـــــم چــه نـــــوری دادی شــــیشه غــمو شــکســتى تـــو بــا شـــادی یــه حـــس خــوب و تــازه پــــــــایــان تنهــــایهـــــام آغـــــــــــاز غصــه ها بــــــــود کشــــتی غمــــــهای مــن بـــــر گـــٍل نشــــست وقتـــی نـــازم مهــــر تــو بــر دل نــشــست مهـــر تــــو در رگ رگ وجـــــودمن عشــــق تـــو هستـــی وتــارو پـــــــــــود مــن ای اقاقی ,نســـترن ای یــاس ســفیــــــد ای کــه خوشـــبخـــتی رو دادی تـــــــــو نویـــــد ای گـــــل رز مهـــــــــــــرتو از مــن نــگیـــــــــر ای یــــــــارم ای تــــو کـــــه زندگــــــی رو دادی یــــــــــــــــادم مــــــن بــاغم ســـــوختـــم بــازم اشــک حســـرت شـــده کـــــارم حـــال مــی فهـــــــــمم کـــه چـــرا قبـــرســتان دلـــم شـــــد گلســـــتان چـــــون نسیـــم مهــــــــربــانیـــــیت بــــر آن دمیــــد مـــن شــدم بــر مهـــربونیـــت اســــیر زود عــادت شــد واســه مــن هــر لحظــه دیـــدن تــو دســتای مــن توی دســــت پــر محـــبتت داغ بـــوســـه لبـــهایــــــت , بــریدم از همــه امــن تـــــریـن جــای دنــیا پنــاه آغــــوش تــــو ,گــذشــــت و ایـــن کــه یــه روز چشـــــمو کـــردم نبـــودی بــی خبــــر از پیـــش مــن انــگار کــه رفتــه بــودی نــا باورانه مــوندم در حســــرت تــوی که تمــــــــوم زنــدگیمو بـــا رفـــتنت ســوزندی ولـــی قـــسم کــه بـــعد تـــــو نمــی کــنم هـــوس عشـــقو از هــر بــی ســرو پــا نمی کنم طلــــب
بـــه بزرگتـــریــن عشـــق و احســــــاس در کــوتـــاه تـــریــن جملــــه ممکــن بــه روی لطیفتـــریــن گـــل ســـرخ بــرای تـو بهتـــریـــن کـــسم می نویســــم "دوستــــــت دارم"
با اینکـــــه میدانـــــم دوســت داشتــن گنـــاه اســـت "دوستــــــت دارم"
با اینکـــــه میدانــــم پرستــــش کــار کافــــــــر اســـت "می پرستمــــــت" با اینکـــــه میدانــــم آخــر عشـــق رســوایـی اســت "عاشقــت میباشـــم"
پــس "گنـاهــکارم" ، "کافـــرم "، "رســوایــم" ولـــی همچنـــان "دوستــــــت دارم

+ نوشته شده در 88/07/01ساعت 18:34 توسط شادمهر
|
|